ای خلیل-ی-حقّ ذبیحون، یێخدێلار مینایه تئـز گل

یوْخدۇ بیر کسیم غریبم، یالقـۇزام هـرایـه تئـز گـل

دؤره‌می آلێبدێ لئشگـه‌ر، قتلیمـه چکیبلـه خنجــر

ایمدی بـاشێمێ وۇرارلار، ظۆلمیله جیدایه تئز گل

***

یێخدێ منی آتدان قوْشۇن، ایمداده تئـز گل

قـوْیمـا قـالا نعشیـم عمـو، صحـراده تئز گل


حضرت قاسم (ع) استمدادی

 

ای خلیل-ی-حقّ ذبیحون، یێخدێلار مینایه تئـز گل

یوْخدۇ بیر کسیم غریبم، یالقـۇزام هـرایـه تئـز گـل

دؤره‌می آلێبدێ لئشگـه‌ر، قتلیمـه چکیبلـه خنجــر

ایمدی بـاشێمێ وۇرارلار، ظۆلمیله جیدایه تئز گل

 

رحم ائله عمو یتیمم، نور-ی-چشم-ی-مجتبیٰ‌یم

قالمێشام بۇ چؤلده یالقۇز، گؤزده‌ن آتما بینوایم

گؤزلریم قالێب یوْلۇندا گل غریب-ی-ابتلایم

گلمه‌سوْن اگر آنامه، ائیله‌ره‌م گیلایه تئز گل

 

دؤره‌می آلێبدێ لئشگه‌ر، باشێم اۆسته کئشمه‌کئشدیر

لب‌لریم یانێر سۇسۇزدان ورد-وْ-ذکریم العطشدیر

بوْش سۇ مشگی تک وجودیم، گۆن ائوینده منکمیشدیر{؟}

یوْخدۇ بیر کسیم کی سالسێن باشێم اۆسته سایه تئز گل

 

کاش آتام بۇ غملی چؤلده، حالیمی گلیب گؤرئیدی

اوْخلارێ بۇ سینه‌م اۆسته‌ن دسته گۆل کیمی دَرئیدی

نعشیمی بۇ قان ایچینده رو به قبله دؤنده‌رئیدی

سالماغۇن یتیمی یاده خوْش گلیر خدایه تئز گل

 

قانلێ کاکُلیم الینده، قاتلیم اۆره‌کده کینه

باخمێر عئجز-وْ-التماسه ظۆلم ائدیر من-ی-حزینه

آتلارێن آیاغێ آلتدا سێندێ بۇ یارالێ سینه

باش آچێق گلیر پیمبر ایندی کربلایه تئز گل

 

تؤکدیلر بۇ قوم-ی-ناحقّ، قانێمێ حقیقت اۆسته

سینه‌می قباغه وئردیم، اوْخ گله‌نده دسته دسته

یوْخدۇ طاقتیم قیامه، یاره‌لر ائدیبدی خسته

قانلێ نعشیمی آلێبلار، کوفیان آرایه تئز گل

 

قان آخێب یارالارێمدان، قالمئیوب بدنده طاقت

یاندێم ای عمو سۇسۇزدان وار هواده چوْخ حرارت

دۆشمۆشه‌م داخی نفسده‌ن، هر گله‌ن وۇرۇر جراحت

ایستی قۇملار اوْلدۇ مرهم، جیسمیده یاریه تئز گل

 

کاش اوْ قدری اؤلمه‌یئیدیم، گۆل جمالیوی گؤرئیدی

باشێمێ دیزه آلئیدۇن حسرتیله جان وئرئیدیم

نیسگیلیم اۆره‌کده چوْخدۇ باری عرض ائدیب اؤلئیدیم

مرغ-ی-روحیم اوج ائده‌نده، عرش-ی-کبرییایه تئز گل

 

روباعی‌لر:

آنـام گـلئـیــدی آلــلاه

سؤزۆم بیلئیدی آلـلاه

معجر آچێب باشێندان

گؤزۆم سیلئیدی آللاه

×××

جیسمیمـی یاره آلـدێ

اوْخلار فیشاره سالـدێ

نـه آنـام وار نـه قـارداش

سؤزۆم اۆره‌کـده قالـدێ

×××

عــؤمــرۆم یئتیــر تمامــا

حسـره‌ت قـالـدێ آنـامــا

ای کاش عموم گلئیدی

آپــارئیـــدی خییــامــــه

×××

خــزان وقتـــی اوْلانــدا

گۆل غۆنچه‌ده سوْلانـدا

دییـه‌نمـه‌دیـم سؤزۆمـۆ

ننــه‌م یــوْلا ســالانــدا

 

حضرت قاسم (ع) نوحه‌سی (استمداد) – کریمی

 

یێخدێ منی آتدان قوْشۇن، ایمداده تئـز گل

قـوْیمـا قـالا نعشیـم عمـو، صحـراده تئز گل

 

لئشگـــه‌ر عـمــو آلــدێ بـــۇ بــی‌یــاری آرایـــه

یوْخ بیر کسیم، چێخمێر سسیم، تئز گل هرایه

اوْلمــا ریضــا باشێــم گئچـه، نـوک-ی-جیـدایـه

آهــو کیمــی صئیـد اوْلمۇشـام، صیّاده تئـز گل

فریاده تئز گل

 

قالدێ اۆره‌کده حسره‌تیم، ائی پادشاهیم

جان اۆستییه‌م، دوشمن وۇرۇر، یوْخ دادخواهیم

سنده‌ن سوْرا کیمدیر منیم، پشت-وْ-پناهیم

قوْیما بۇ قدری یالوارێم، جللاده تئز گل

فریاده تئز گل

 

ازبس وۇرۇبلار سینه‌مه، اوْخ دسته-دسته

قان چوْخ گئدیب دۆشدۆم یئره، من زار-وْ-خسته

بۇ جان وئره‌ن وقتیمده بیر، گل باشێم اۆسته

آخر یتیمَم‌ لوطف ائله، سال یاده تئز گل

فریاده تئز گل

 

باشێم سێنێب باتێب نفس، گل ائیله چاره

وئرمه‌ز امان تا بیر زامان، قاتل بۇ زاره

دوشمن باخار اشگیم آخار، گؤزده‌ن عوذاره

یوْخدۇر آنام لوطف ائیله بۇ ناشاده تئز گل

فریاده تئز گل

 

توْپراقلار اۆسته قالمێشام، یوْخ سایه‌بانیم

قانێم آخێر جانیم چێخێر، یوْخدۇر توانیم

قوْیما آنام اوْلسۇن همیشه، نوحه‌خوانیم

قالدێ یارالێ پئیکه‌ریم، اثناده تئز گل

فریاده تئز گل