غریب امام‌یمیز – امام رضا (علیه‌السلام) نوحه‌سی:

شاعر: دلریش

 

فله‌کین جفاسی هرگیز، یئتیشه‌ن دگیل تمامه

گلین آغلایاق بۇ گۆن بیز، گینه بیر غریب ایمامه


ــــــــــــــــــ

وار اگه‌ر صفای-ی-قلبون، نظه‌رینده ائت مجسم

گلیب حجره‌یه بۇیۇردۇ، اوْ شهه‌نشه-ی-دوْ عاله‌م

گل اباصلت ائیله ایندی، هامی فرش خانه‌نی جمع

قۇرۇ یئرده من وئریم جان، اوْ خۇدای-ی-لاینامه

ــــــــــــــــــ

منه زهر وئردی مأمون، اؤلۆره‌م ائدیم نه چاره؟

جییه‌ریمی زهر-ی-کینه، ائله‌ییبدی پاره-پاره

ائله بیرجه طشت حاضیر، بۇ غریب-ی-دیلفیگاره

نئجه گؤر شراب-ی-مئحنه‌ت، گینه چرخ تؤکدۆ جامه

ــــــــــــــــــ

ائدیب عرض اباصلت اوْندا، اوْ ایمام-ی-ائنس-وْ-جانه

گتیریر سنین بۇ حالۇن، من-ی-زاری چوْخ فغانه

سنه من فدا باخێرسان، نییه چوْخ اوْیان بۇیانه

دئدی گؤزلیره‌م کی اوْغلۇم، گله تا یئته‌م موراده

بۇ سؤزۆ بۇیۇردۇ گؤردۆم، اوْ زامان من-ی-جییه‌رخون

گلی بیر نجیب سید، ولی چوْخ ملول-وْ-محزون

یئتیشیب آتا بالایه، اوْلۇب حاله‌تی دیگه‌رگون

دۆشه‌ر اوْندا گؤر نه حاله، یئتیشه ایمام ایمامه

ــــــــــــــــــ

بلی بۇ ایمامی مأمون، ائله‌دی سیته‌مله مسموم

بۇ غم اهل-ی-عاله‌مینی، ائله‌دی ملول-وْ-مغموم

گینه دۆشدۆ شیعه یاده، اوْ غریب حۆسئین-ی-مظلوم

بۇ شهه‌نشه‌هین یئتیشمه‌ز، غمی مئحنه‌تی تمامه

ــــــــــــــــــ